عبد الحسين نوايى

238

نادرشاه و بازماندگانش ( همراه با نامه هاى سلطنتى و اسناد رسمى و ادارى ) ( فارسى )

سفير دولت روس كالوشكين ، جانشين گاليتزين ، به كنت استرومان صدراعظم روسيه گزارش داد كه نادر حاضر به عقد قرارداد صلح با تركان است به شرط آنكه دولت روسيه نيز بدين عهدنامه بپيوندد . ولى دولت عثمانى با اين پيشنهاد مخالفت مىورزد . زيرا معتقد است كه روسيه با حمله به لهستان ، دشمنى خود را با دولت عثمانى آشكار نموده است . كالوشكين مىنويسد كه « من دلايل حملهء روسيه را به لهستان براى نادر بيان كردم و نادر متقاعد شد كه حق به جانب ماست و گفت خدا مرا يارى نكند اگر بدون اطلاع روسيه ، با دولت عثمانى صلح كنم . سپس از احساسات دوستانهء امپراطوريس آنا ايوانونا تشكر نمود » در زمستان 1148 ، نادر پس از مراسم سياسى و نظامى دشت مغان به تخت سلطنت نشست و نماينده‌اى به سن پترزبورگ فرستاد تا خبر جلوس وى را بر اورنگ شاهى به دربار روسيه اعلام دارد . در مراجعت از سفر پيروزمندانهء خود به هند نيز ، نادر در رجب 1152 ه / نوامبر 1739 سفيرى به نام سردار بيك قرقلوتوپچىباشى با هداياى فراوان و چند زنجير فيل به پترزبورگ فرستاد . در ماه مه 1736 / 1149 ، روسيه به قصد تصرف بندر آزوف به دولت عثمانى اعلان جنگ داد . كالوشكين دستور يافت تا مراتب را به اطلاع نادر شاه برساند و او را به جنگ با تركان عثمانى برانگيزد . اما نادر در جواب اظهار داشت كه با دولت عثمانى وارد جنگ نخواهد شد . ولى ، با مذاكرات صلح ، مدتى عثمانيان را سرگرم و معطل خواهد ساخت . كالوشكين اعتراض كرد كه دولت ايران خود دولت روسيه را به جنگ با تركان برمىانگيزد ، ولى عملا از متحد ديرين خود جدا مىشود و به كشورى مىپيوندد كه جز دشمنى با ايران انديشه‌اى ندارد . نادر هم صريحا در جواب گفت كه عمليات جنگى روسيه عمليات پر اهميتى نيست . از آن گذشته دليلى ندارد كه ايران وارد جنگ شود تا روسيه آزوف را بگيرد . همچنان كه روسها وارد جنگ با تركان نخواهند شد ، صرفا براى اينكه ايران بغداد را تصرف كند . چنان كه ذكر شد نمايندهء ايران مأمور اعلام جلوس نادر به دولت روسيه